JOANNA M. WEZYK Gaggle of Souls: A Clueless Tourist’s Expose

ŻYCIORYS

Joanna M. Wężyk jest profesjonalną artystką i profesorką malarstwa w Katedrze Sztuk Pięknych Kean University w Union, New Jersey. Tytuł magistra sztuk pięknych w malarstwie i nowych mediach otrzymała ze School of Visual Arts w Nowym Jorku, USA. Wezyk jest tez absolwentka magisterskich studiów edukacyjnych na Kean University w NJ, USA i Wydziału Grafiki krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Jej malarstwo prezentowane było na licznych wystawach w Stanach Zjednoczonych, Europie i Azji, między innymi w Tina Kim Gallery w Nowym Jorku, Kukje Gallery w Seulu, Galerie Pferim we Francji oraz Galerii Pryzmat w Krakowie. Jej prace znajdują się w kolekcjach prywatnych i instytucjonalnych, w tym w zbiorach Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie oraz Biblioteki Kongresu Stanów Zjednoczonych w Waszyngtonie. Wśród otrzymanych przez artystkę wyróżnień znajdują się Paula Rhodes Memorial Award for Exceptional Achievement in Fine Arts oraz grant Artists and Writers Educational and Development Foundation. Była również nominowana do Joan Mitchell Foundation MFA Grant Program i Dedalus Foundation Fellowship.

KOMENTARZ ARTYSTKI

W tym cyklu prac przyglądam się cienkiej granicy między sacrum architektury a absurdem ludzkiej natury. Pewnego lata zobaczyłam trzynaście białych gęsi przechadzających się wokół katedry w Barcelonie, rusztowania i dźwigi oplatające bazylikę Sagrada Família oraz tajemnicze rzeźbienia kaplicy Rosslyn w Szkocji, których znaczenie pozostaje zagadką. Te zaskakujące zestawienia wydały mi się dziwnie znajome – dostrzegłam w nich samą siebie, zagubioną turystkę, próbującą odnaleźć się wśród tych miejsc i symboli. Częściowo inspirując się sensacyjną mitologią powieści Dana Browna Kod Leonarda da Vinci, przyglądam się współczesnej fascynacji ukrytymi kodami i duchowymi tajemnicami.

Obrazy ukazują świat z perspektywy artystki-turystki, poszukującej znaczeń w labiryncie symboli i historii – współczesnej pielgrzymki przemierzającej wielowiekowe kościoły i katedry, fotografującej symbole, wyszukującej w telefonie informacje o świętych i relikwiach, a złożone historie duchowe sprowadzającej do krótkich doświadczeń przeznaczonych dla mediów społecznościowych.

Monumentalna architektura i wielowarstwowa symbolika stają się coraz trudniejsze do kontemplacji w tłumie zwiedzających, skupionych przede wszystkim na uchwyceniu powierzchownego obrazu. Ostatecznie prace stawiają pytanie: co tracimy, gdy przestrzeń sakralna jest doświadczana nie poprzez ciszę i kontemplację, lecz przez obiektyw aparatu fotograficznego lub ekran telefonu?